Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Κριτική #2 - Ζορμπάς, η πραγματική ιστορία



Θα έλεγε κανείς ότι εφόσον αυτή η παράσταση γίνεται υπό την σκέπη του Εθνικού Θεάτρου,θα αξίζει πραγματικά. Δυστυχώς όμως, εδώ θα έκανε ενα τραγικό λάθος.


«Στην παράσταση αυτή, το σημαντικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, θα αποτελέσει την έμπνευση για μια πρωτότυπη δραματουργική σύνθεση, που θα προκύψει από τη συνεργασία του σκηνοθέτη με τους ηθοποιούς κατά τη διάρκεια των προβών.» αναφέρει το πρόγραμμα του Εθνικού θεάτρου. Και ουσιαστικά αυτό είναι. Μόνο… Πρόκειται για δραματουργική σύνθεση αυτοσχεδιασμών των ηθοποιών υπό τις οδηγίες πάντα του Λυθουανού. Αυτοσχεδιασμοί εμπνευσμένοι από το υπέροχο αυτό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.



Ο κύριος Μαυροματάκης για μια ακόμη φορά αποδεικνύει το αστείρευτο υποκριτικό του ταλέντο, μοιάζει όμως εγκλωβισμένος στην αοριστία του αυτοσχεδιασμού. Αυτοσχεδιασμός βασισμένος στις ζωές των ηρώων του μυθιστορήματος, με σκηνές από τις ζωές των προσώπων εκτός του βιβλίου. Πως δηλαδή οι ήρωες αυτοί συμπεριφέρονται σε άλλες σκηνές τις ζωής τους;

Τα σκηνικά ήταν πολύ καλά και οι φωτισμοί βοηθούσαν ιδιαίτερα στην υποστήριξη του εικαστικού μέρους της παράστασης.


Αλλά πραγματικά όταν ακούτε να λένε : Πολύ ωραία παράσταση, τα σκηνικά και οι φωτισμοί ήταν υπέροχοι, τι σκέφτεστε; Εγώ θα έλεγα ότι μάλλον δεν είναι και τόσο καλή η παράσταση.

Εκτός κι αν κάποιος θέλει να δει τις νευρώσεις και τους αυτοσχεδιασμούς (χωρίς αυτοί να οδηγούν πουθενά, σε καμία λύτρωση και κάθαρση των ηρώων) τότε το έργο ήταν ένα αριστούργημα. Για όλους τους υπόλοιπους ένα έχω να πω….

Καλύτερα να πάτε για μπύρες….

Το κακό είναι ότι δεν κάνουν διάλειμμα ανάμεσα..........

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου