Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

Κριτική #3 - ΡΙΓΟΛΕΤΤΟΣ / ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ


  Παρασκευή 11 Δεκεκμβρίου 2009, Γενική Δοκιμή "Ριγολέττος" Εθνική Λυρική Σκηνή. Η παράσταση μας μεταφέρει στο Μιλάνο του 1938. Τα σκηνικά και τα κοστούμια σε αποχρώσεις του γκρίζου να θυμίζουν έντονα Φιλμ νουάρ. Άλλους τους ξαφνιάζουν άλλους τους ικανοποιούν. Στο ρόλο του Δούκα ένας νέος τενόρος, διανομή της τελευταίας στιγμής ψυθιρίζουν όλοι. Prima Vista θα βγει απόψε γιατί ο άλλος δεν τα έλεγε. Όντως ο τενόρος (του οποίου το όνομα μας παραμένει μέχρι στιγμής άγνωστο) βγαίνει στην σκηνή στην πρώτη πράξη. Η φωνή ακούγεται δειλή, τα χορικά των σκεπάζουν. Παρ' όλα αυτά θα επιστρέψει στις επόμενες σκηνές λιγότερο τρακαρισμένος και θα μας μαγέψει. Πραγματικά απίστευτος.


Η Τζίλντα, αδύναμη, μικρή φωνή με υποκριτική η οποία (σε συνδυασμό με την φωνή ) θα ταίριαζε στην Τραβιάτα. Σε καμία περίπτωση δεν σου έδινε την αίσθηση μιας νεαρής και αθώας ερωτευμένης κοπελίτσας. Μάλλον ντροπαλής χωριάτας που κρυώνει θα έλεγε κανείς.....



Ο Ριγολέττος ( Πλατανιάς) στις καλύτερες εμφανίσεις του. Τα λόγια περισσεύουν Κέρδισε την παράσταση.



ΟΠΕΡΑ




Τίτλος:



Ριγολέττος



Πότε:



13.12.09 - 06.01.10



Που:



ΘΕΑΤΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑ -



Κατηγορία:



Όπερα



Περιγραφή



Ριγολέττος Τζουζέππε Βέρντι



Φραντσέσκο Μαρία Πιάβε



13, 15, 17, 18, 20, 22, 26, 30 Δεκεμβρίου 2009 / 2, 3, 6 Ιανουαρίου 2010



Ώρα έναρξης 20.00



Μουσική διεύθυνση Ηλίας Βουδούρης



Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια Νίκος Σ. Πετρόπουλος



Κινησιολογία – Χορογραφία Πέτρος Γάλλιας



Φωτισμοί Τζουζέππε ντι Ιόριο



Διεύθυνση χορωδίας Νίκος Βασιλείου







Ορχήστρα και Χορωδία Εθνικής Λυρικής Σκηνής









Δούκας Μάντοβας Ζαν-Φρανσουά Μποράς, Ντένιζ Λεόνε, Φιλίπ Ταλμπό, Αντώνης Κορωναίος



Ριγολέττος Δημήτρης Πλατανιάς, Αλεξάντρου Αγκάκε, Κάρλος Αλμαγκουέρ



Τζίλντα Μαρία Μητσοπούλου, Έλενα Κελεσίδη, Βασιλική Καραγιάννη, Ζηνοβία-Μαρία Ζαφειριάδου



Σπαραφουτσίλε Δημήτρης Καβράκος, Χριστόφορος Σταμπόγλης, Πέτρος Μαγουλάς



Μανταλένα Βικτώρια Ντίνα-Μαϊφάτοβα, Ειρήνη Καράγιαννη, Μαίρη-Έλεν Νέζη, Μαρίτα Παπαρίζου, Μαρισία Παπαλεξίου



Τζοβάννα Αναστασία Χριστοφιλάκη, Μαρία Βλαχοπούλου, Ιωάννα Φόρτη



Κόμης του Μοντερόνε Παύλος Σαμψάκης, Κωνσταντίνος Κατσάρας



Μαρούλλο Άκης Λαλούσης, Διονύσιος Σούρμπης



Ματτέο Μπόρσα Γιώργος Σαμαρτζής, Παναγιώτης Πρίφτης, Θανάσης Ευαγγέλου



Κόμης του Τσεπράνο Κώστας Μαυρογένης, Γιώργος Ματθαιακάκης



Κόμισσα του Τσεπράνο Ελισάβετ Αθανασοπούλου, Ζωή Απειρανθίτου, Ελένη Βουδουράκη



Δεσμοφύλακας της αυλής Θεόδωρος Αϊβαλιώτης, Τάσος Δημέγγελης



Ακόλουθος Ελένη Κουτσούμπη, Πέννη Ρίζου, Θέη Σταύρου



Ο Ριγολέττος, αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις δημοφιλέστερες όπερες του Βέρντι και τις μελωδικότερες όπερες του λυρικού ρεπερτορίου, ενώ το ποιητικό κείμενο, εμπνευσμένο από το θεατρικό Ο βασιλιάς διασκεδάζει του Βίκτωρα Ουγκώ, είναι γεμάτο έντονα συναισθήματα. Μετά την μεγάλη επιτυχία της περασμένης χρονιάς θα απολαύσουμε την όπερα με την αισθητική ενός φιλμ νουάρ σε σκηνοθεσία του Νίκου Σ. Πετρόπουλου που τοποθετεί τη δράση στην Ιταλία κατά την περίοδο του φασισμού.



Τιμές εισιτηρίων €78, €68, €58, €48, €38, €28, €20



Παιδικό, φοιτητικό €15



Προεδρικό θεωρείο €130, €110



Εισιτήρια online



Σημεία πώλησης



Θέατρο Ολύμπια



Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Κριτική #2 - Ζορμπάς, η πραγματική ιστορία



Θα έλεγε κανείς ότι εφόσον αυτή η παράσταση γίνεται υπό την σκέπη του Εθνικού Θεάτρου,θα αξίζει πραγματικά. Δυστυχώς όμως, εδώ θα έκανε ενα τραγικό λάθος.


«Στην παράσταση αυτή, το σημαντικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, θα αποτελέσει την έμπνευση για μια πρωτότυπη δραματουργική σύνθεση, που θα προκύψει από τη συνεργασία του σκηνοθέτη με τους ηθοποιούς κατά τη διάρκεια των προβών.» αναφέρει το πρόγραμμα του Εθνικού θεάτρου. Και ουσιαστικά αυτό είναι. Μόνο… Πρόκειται για δραματουργική σύνθεση αυτοσχεδιασμών των ηθοποιών υπό τις οδηγίες πάντα του Λυθουανού. Αυτοσχεδιασμοί εμπνευσμένοι από το υπέροχο αυτό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.



Ο κύριος Μαυροματάκης για μια ακόμη φορά αποδεικνύει το αστείρευτο υποκριτικό του ταλέντο, μοιάζει όμως εγκλωβισμένος στην αοριστία του αυτοσχεδιασμού. Αυτοσχεδιασμός βασισμένος στις ζωές των ηρώων του μυθιστορήματος, με σκηνές από τις ζωές των προσώπων εκτός του βιβλίου. Πως δηλαδή οι ήρωες αυτοί συμπεριφέρονται σε άλλες σκηνές τις ζωής τους;

Τα σκηνικά ήταν πολύ καλά και οι φωτισμοί βοηθούσαν ιδιαίτερα στην υποστήριξη του εικαστικού μέρους της παράστασης.


Αλλά πραγματικά όταν ακούτε να λένε : Πολύ ωραία παράσταση, τα σκηνικά και οι φωτισμοί ήταν υπέροχοι, τι σκέφτεστε; Εγώ θα έλεγα ότι μάλλον δεν είναι και τόσο καλή η παράσταση.

Εκτός κι αν κάποιος θέλει να δει τις νευρώσεις και τους αυτοσχεδιασμούς (χωρίς αυτοί να οδηγούν πουθενά, σε καμία λύτρωση και κάθαρση των ηρώων) τότε το έργο ήταν ένα αριστούργημα. Για όλους τους υπόλοιπους ένα έχω να πω….

Καλύτερα να πάτε για μπύρες….

Το κακό είναι ότι δεν κάνουν διάλειμμα ανάμεσα..........

ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ … κριτική # 1



Για την πασίγνωστη κωμωδία του Νηλ Σάιμον δεν έχω να πω τίποτα. Αγαπημένο έργο, από τα πιο διαχρονικά του διάσημου συγγραφέα. Τώρα τι συμβαίνει όταν πάρουν στα χέρια τους ένα κείμενο σαν κι αυτό οι ταλαντούχοι Αλέξανδρος Ρήγας και Δημήτρης Αποστόλου; Απλή αποθέωση. Είχα χρόνια να ρίξω τόσο γέλιο σε θεατρική παράσταση. Ειδικά με κάτι σοβαροφανείς παραστασούλες που ανεβαίνουν από το πουθενά.




Πρόκειται για αριστούργημα. Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα, εκμεταλλεύεται στο μέγιστο τα ταλέντα των πρωταγωνιστών (και μη). Μια πολύ καλή παράσταση. Η κυρία Υρώ Μανέ είναι πραγματικά πλασμένη για αυτόν τον ρόλο. Χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο την ερμηνευτική απόδοση της κυρίας Κωνσταντίνου. Ένας θίασος πολύ καλά δεμένος ερμηνευτικά. Εκπληκτική και η διασκευή των ρόλων των δύο Ισπανών που τελικά ήταν Ρώσοι Μαφιόζοι. Πολύ καλή η ερμηνεία τους.




Ένα έχω να πω!



Μωρή Φλώρα .. Μωρή Φλώρα!!!






Πηγαίνετε να το Δείτε!

ΕΝΑ BLOG Για το Θέατρο


 
 Πολλοί θα σπεύσουν να τονίζουν το γεγονός ότι δεν εργάζομαι πλέον στο θέατρο... Μπορεί... Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εργάζομαι για το Θέατρο. Ναι έχω μείναι έξω από τα δρώμενα των ηθοποιών και όχι δεν έχω σκηνοθετήσει κάτι τώρα τελευταία αλλά συμμετείχα άμεσα ή έμμεσα σε παραστάσεις. Και φυσικά πηγαίνω συχνά στο Θέατρο. Σε εβδομαδιαία βάση θα έλεγα. Οι Τετάρτες μου - ως επί το πλείστον - είναι αφιερωμένες στο θέατρο.

   Έτσι αποφάσισα να εκμεταλλευτώ αυτό το διαδικτυακο βήμα για να γράφω τις κριτικές μου για τις παραστάσεις που είδα.

   Και ο Φετινός Θεατρικός Χειμώνας προβλέπεται ιδιαίτερα πλούσιος.

Ξεκινάω λοιπόν κι εγώ έναν αγώνα δρόμου, να δώ όσο περισσότερες παραστάσεις μπορώ και να σας ενημερώνω συνεχώς για τα του θεάτρου της Πρωτεύουσας.



Καλή αρχή μου λοιπόν!

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2009

Κραυγές στο σκοτάδι - 2002 -2003

Το έργο των Βαγγέλη Μελή και Τερέζας Λουϊζου "ΚΡΑΥΓΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ". Σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης Μελής και η "ομάδα" αποτελείτο από 9 επαγγελματίες ηθοποιούς. Παιζόταν κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 και την Παρασκευή στις 11:30, το σκηνικό ήταν της Ελίνας Δράκου, η μουσική επιμέλεια της Κατερίνας Μαργαριτοπούλου. Παίζουν: Κώστας Κλάδης, Κώστας Λάσκος, Ολγα Λιατήρη, Τερέζα Λουίζου, Χρήστος Μακρής, κ.ά.

1922 - Η νύχτα της φωτιάς

Mια δραματουργική σύνθεσημε τίτλο «1922. H νύχτα της Φωτιάς», αφιερωμένη στην μνήμη της Mικρασίας, παρουσιάζοταν κάθε Δευτέρα & Tρίτη στο θέατρο «Iλίσια» σε καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργου Nαούμ και σκηνοθεσία Nίκου Περέλη. Συμμετείχε το Bυζαντινό Mουσικό Σύνολο Tέττιξ (Παπαδιαμαντοπούλου 4, στις 9 μ.μ.).

Η θεατρική ομάδα και οι συντελεστές της υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας παρουσιάσανε το έργο του Νίκου Περέλη "1922 Η νύχτα της φωτιάς". Το έργο είναι μια δραματουργική σύνθεση η οποία στηρίχθηκε σε πολυποίκιλη βιβλιογραφία, σε ντοκουμέντα, αφηγήσεις, μαρτυρίες, στίχους, αρχαία κείμενα, και φωτογραφίες και μιλά για την Μικρασιατική καταστροφή, τα γεγονότα και τα επακόλουθα αυτής.

Η Αρπαγή της Ευρώπης - 2003

Το έργο πρωτοπαίχτηκε στο Παλαιό Πανεπιστήμιο στην Πλάκα και έπειτα περιόδευσε σε διάφορα θέατρα σε όλη την Ελλάδα






Αρπαγή της Ευρώπης, μετάφραση, θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του έργου του Νόννου. Θεατρική Ομάδα «Συν τω Χρόνω». Πρεμιέρα στο Παληό Πανεπιστήμιο και περιοδεία επί τρία χρόνια(2003-2004-2005) σε όλη τη Ελλάδα με διάφορους ηθοποιούς στους ρόλους.
Κοστούμια Α.Χριστοφίλου. Μουσική Δ.Αξιώτης.

Ηθοποιοί πρώτης παράστασης: Φαίδρα Χατζηκωνσταντή, Μαρίτα Τζατζαδάκη, Σωτηρία Χατζή, Σεραφίνα Σιδέρη, Ευτυχία Γιαννοπούλου, 'Αντζελα Χριστοπφίλου, Σπύρος Δέδες, Κατερίνα Μαργαριτοπούλου

HAMLET -Theatre under the Bridge 2001

Το έργο παίζοταν κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο κάτω από την γέφυρα, από την θεατρική ομάδα " Το θέατρο της ουσίας". Πρόκειται για μια πειραματική προσέγγιση του έργου.
Σκηνοθεσία: Στέφανος Δελής
'Αμλετ: Στέφανος Δελής
Οφηλία: Ευαγγελία Καράμπελα
Γερτρούδη: Κατερίνα Μαργαριτοπούλου
Λαέρτης / Οράτιος: Σταμάτης Κακαβελάκης
Κλαύδιος: Χ. Καράμπελας
Πολώνιος: Χ. Μακρής














Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

Ευμενίδες 2004 σε σκηνοθεσία Α. Συνοδινού









Ευμενίδες 2004 - Επίδαυρος, Ελληνικό Φεστιβάλ , σκην. διδασκαλία: κυρία Άννα Συνοδινού
Η ταυτότητα της παράστασης:Διεύθυνση παραγωγής: Aννα Συνοδινού, Γιώργος Μαρινάκη
Τεχνικός σύμβουλος - Συνεργάτης παραγωγής: Νίκος Συνοδινός
Οργάνωση παραγωγής: Κώστας Μανιουδάκης
Επιστημονικός σύμβουλος- Δραματουργική ανάλυση κειμένου: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης
Σκηνική διδασκαλία: Aννα Συνοδινού
Σκηνογραφία - Κοστούμια: Λαλούλα Χρυσικοπούλου
Μουσική σύνθεση: Νίκος Ξανθούλης
Χορογραφική σύνθεση - Διδασκαλία Χορού: Χάρης Μανταφούνης
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Συνοδινός
Διανομή ρόλων: Πυθία προφήτισσα: Πέπη Μεταλλείδου, Ορέστης: Κώστας Αθανασόπουλος, Απόλλων: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Φάντασμα Κλυταιμνήστρας: Μάνια Τεχριτζόγλου, Αθηνά: Aννα Συνοδινού
Χορός Ερινύων: Βερόνικα Ηλιοπούλου, Γεωργία Καλλέργη Μάρα Κουκουλά, Ρηνιώ Κυριαζή, Κατερίνα Μάντζιου, Χριστιάννα Μαντζουράνη, Κατερίνα Μαργαριτοπούλου, Παναγιώτα Παπαγεωργίου, Μαριαννίτα Παπαϊωάννου, Ρένα Σφηνιά, Μαρία Τζανουκάκη, Ζωή Φυτούση

ΥΠΟΘΕΣΗ:Στις "Ευμενίδες" ο μητροκτόνος Ορέστης φθάνει ικέτης στην Αθήνα, κυνηγημένος από τις Ερινύες τις οποίες υποκινεί το φάντασμα της Κλυταιμνήστρας. Την προστασία και την υπεράσπιση του Ορέστη αναλαμβάνει ο Απόλλωνας, ενώ οι Ερινύες απαιτούν τη τιμωρία για τον φόνο της Κλυταιμνήστρας. Την απόφαση για την μοίρα του κατατρεγμένου Ορέστη καλείται να πάρει η Αθηνά, η οποία ορίζει στους Αθηναίους πολίτες να ψηφίσουν, ιδρύοντας έτσι τον ανώτατο δικαστικό θεσμό, τον Αρειο Πάγο. Με την αθώωση του Ορέστη οι χθόνιες Ερινύες "εξευμενίζονται", μετατρέπονται σε Ευμενίδες

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Ήθελα κάτι να γράψω

Ήθελα να γράψω κάτι. Γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Και δεν ήξερα από που να αρχίσω. Τι να πω και τι να αφήσω. Είμαι 31 ετών, δουλεύω στον ιδιωτικό τομέα 11 χρόνια, τα 3 πρώτα εκ των οποίων ανασφάλιστη. Ωστόσο δεν έχω το όνειρο του Δημοσίου τομέα. Είμαι περήφανη για τα λίγα ένσημα που έχω, για τον μισθό μου αν και χαμηλός. Είμαι περήφανη γιατί δεν φίλησα και ούτε σκοπεύω να φιλήσω κατουρημένες ποδιές για μια θεσούλα στο δημόσιο για 400€ το μήνα και ανασφάλιστη. Είμαι περήφανη γιατί δεν μιλάω μόνο για την ανεργία, την παλεύω, την αντιμετωπίζω. Ποτέ δεν ντράπηκα να κάνω οποιαδήποτε δουλειά ήταν αναγκαία. Σε αντίθεση με πολλούς συνομήλικους μου έλληνες που απαξιώνουν ορισμένες εργασίες. Μιλάνε για ανεργία γιατί δεν τους έβαλε ο φίλος τους ο βουλευτής στο δημόσιο. Μιλάνε για ανεργία γιατί δεν μπορούν να ξεκινήσουν από χαμηλά σε μια εργασία, πρέπει να γίνουν διευθυντές αμέσως. Μιλάνε για ανεργία έχοντας πτυχία αλλά δεν θέλουν να ξεκινήσουν με λιγότερα χρήματα. Μιλάνε για ανεργία γιατί ακόμα κι αν βρουν δουλειά στα μέτρα τους θεωρούν απαξίωση να κάνουν πράγματα που θα έκανε κάποιος υφιστάμενος. Πως είναι δυνατόν κάποιος με μεταπτυχιακό να πηγαίνει να βγάζει φωτοτυπίες;- Θα πρέπει να τους προμηθεύουμε και από έναν κλητήρα ή μια γραμματέα.- Και βεβαίως δεν θέλουν να ψάξουν για δουλειά. Συμφωνώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πτυχία, που ψάχνουν και δεν βρίσκουν δουλειά, που δέχονται να ξεκινήσουν κι από τα χαμηλά, μέχρι να μάθουν να πουλάνε τον «εαυτό» τους και τις υπηρεσίες τους πιο ακριβά. Σέβομαι τον κόπο τους και έχω βρεθεί στην θέση τους. Αλλά ως δια μαγείας αυτοί βρίσκουν δουλειά. Και την κρατάνε. Ή κάνουν προσωρινά κάποια άλλη δουλειά. Πάντως κάτι κάνουν. –ίσως γιατί απλά θέλουν πραγματικά να δουλέψουν - Δεν κάθονται και περιμένουν να τους βρει δουλειά η μαμά και ο μπαμπάς, στο δημόσιο. Πόσοι θα δουλέψουν σε αυτό το δημόσιο επιτέλους; Και ως πότε θα τους πληρώνω εγώ αυτούς που δουλεύουν στο δημόσιο από ρουσφέτι. Προτιμώ η κάθε κυβέρνηση να προσλάβει γιατρούς, νοσοκόμους, δασκάλους, πυροσβέστες και όποιο εξειδικευμένο προσωπικό είναι απαραίτητο. Αλλά αρνούμαι να πληρώνω ρουσφέτια βουλευτών. Αρνούμαι να ακούω για ανειδίκευτους που τους προσλαμβάνουν έτσι απλά στο δημόσιο – πάντα προεκλογικά και πάντα χωρίς λόγο-. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί χρειάζεται να προσλάβουν οι κυβερνήσεις χιλιάδες «χειριστές φωτοτυπικού» ή κάτι άλλες «κουλές» ειδικότητες ΔΕ, αντί να προσλάβουν προσωπικό που πραγματικά χρειαζόμαστε. Γιατί; Γιατί κανένας δεν διαμαρτύρεται για αυτό τον εμπαιγμό μας; Γιατί αντί να φωνάζουμε ότι δεν μας μονιμοποιήσανε δεν ψάχνουμε να βρούμε μια πραγματική δουλειά στον ιδιωτικό τομέα; Εξωφρενικό: πρόσφατα έμαθα για κάποιον 29χρονο που δουλεύει σε stage στην καθαριότητα, γιατί εκεί τον βολέψανε, ο οποίος αρνήθηκε να δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα με μισθό 1800€ γιατί παλεύει να μπει στο δημόσιο. Το κακό είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι. Αλλά έστω ας μην πούμε περισσότερα. Καλύτερα να κάνουμε. Καλύτερα να δώσουμε σε όλους μια μούντζα σαν του Μαυρογιαλούρου. Αλήθεια φανταστείτε πως θα ήταν η Ελλάδα αν αύριο ξυπνούσαμε όλοι και δεν απευθυνόμαστε σε κανένα βουλευτή για ρουσφέτι. Αν απλά δεν τους δίναμε σημασία. Συμφορά που θα πάθαιναν.Και είναι οι ίδιοι ρουσφετολάγνοι που μιλάνε για τους μετανάστες που τους παίρνουν τις δουλειές. Τις δουλειές που οι ίδιοι αρνούνται να κάνουν. Είναι οι ίδιοι που νοικιάζουν διαμερίσματα κατά κεφαλήν σε μετανάστες. Και είναι οι ίδιοι που μετά διαμαρτύρονται για τις αθλιότητες που συμβαίνουν στις γειτονιές τους. Έρχονται αντιμέτωποι με τους (λαθρο)μετανάστες αλλά όχι με την λαθρομετανάστευση. Αντί να απαιτήσουν από την πολιτεία καλύτερες συνθήκες καθαριότητας και υγιεινής στην γειτονιά τους, στρέφονται εναντίον κάθε σκουρόχρωμου. Αλλά δεν είναι ρατσιστές.. όχι απλά οι άλλοι είναι πακιστανοί. Και η πολιτεία τι κάνει; Τίποτα. Έρχονται στιγμές που αναπολώ το 2004. χρειαζόμαστε δηλαδή την κυρία Γιάννα Δασκαλάκη Αγγελοπούλου για να καθαρίσει η Αθήνα. Ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι….Τότε πώς είχαν εξαφανιστεί οι ιερόδουλες, οι ναρκομανείς και οι μετανάστες. Μαγικά!Έχω περάσει τα εφηβικά μου χρόνια στο Λαύριο. Στο Λαύριο με το γνωστό γκέτο Κούρδων μεταναστών – πολιτικών προσφύγων. Κάθε τόσο τους πηγαίνω ρούχα και ότι άλλο μπορεί να χρειάζονται. Εκεί πως γίνεται και είναι καθαρά; Εκεί τι είναι αυτό που λειτουργεί και δεν λειτουργεί σε άλλα μέρη; Πως εκεί καταφέρνουν να αφομοιωθούν στην ελληνική κοινωνία; Μήπως τελικά φταίει η κοινωνία. Μήπως πρόκειται για συστηματική υποβάθμιση ορισμένων περιοχών. Μήπως αφού υποβαθμιστούν και πουληθούν οι περιουσίες όσο όσο ξαφνικά θα ανέβει η περιοχή γιατί κάποιοι απλά θα το θελήσουν;Είμαι εγγονή προσφύγων από την Μικρά Ασία από την μεριά της μητέρας μου. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε και σπούδασε στην Πόλη. Και ξέρω πολύ καλά πως και τότε τους πρόσφυγες τους φωνάζανε Τούρκους και «παστρικιές», οι καθαροί έλληναράδες. Οι ελληναράδες που τώρα φωνάζουν.Είμαι ανιψιά μετανάστη στην Αυστραλία. Και είμαι σίγουρη ότι είναι στο DNA του έλληνα και καταλαβαίνει τι πάει να πει μετανάστευση. Αλλά οι χώρες που δεχτήκαν τότε τους έλληνες μετανάστες, όπως η Γερμανία και η Αυστραλία, σίγουρα κάνανε κάτι καλύτερο για να τους αφομοιώσουν στην δική τους κοινωνία. Ας μην αναφερθούμε στους μετανάστες της Αμερικής των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Γιατί δυσκολεύτηκαν πολύ οι έλληνες να βγάλουν από πάνω τους την ρετσινιά του «κλέφτη». Ευελπιστώ να καλυτερέψουν τα πράγματα. Ήθελα απλώς κάτι να γράψω....
http://blogs.athensvoice.gr/sixfeetunder/2